Vinte das 55 mentiras sobre a lingua galega

Máis de 60 localidades galegas e de todo o mundo acollerán mañá a presentación expansiva de 55 mentiras sobre a lingua galega, ensaio coordinado polo profesor Xosé Henrique Costas co que a Plataforma ProLingua quere achegar unha ferramenta útil para desmontar as principais falacias que ao correr da historia que se veñen vertendo sobre o idioma dende os sectores galegófobos co obxectivo de frear o proceso de normalización da lingua galega.

Mañá andaremos por Noia para pechar os últimos preparativos da presentación que terá lugar na Casa de Cultura Avilés de Taramancos, na que contaremos coa participación de Lola Arxóns, Carlos Maquieira e Agustín Agra. Grazas a eles tres pola súa xenrosidade e a Lola Caramés, Pepe Barreiro e Davide por facer posíbel o acto.

Para ir abrindo boca, a profesora Pilar Ponte elaborou, a partir dunha selección de textos de Quique Costas, estas diapos que recollen unha selección de 20 mentiras.

Unha cortina de fume: sobre as Xornadas de Formación dos Premios á Innovación en Normalización

O pasado sábado 30 de xaneiro os proxectos galardoados pola Secretaría Xeral de Política Lingüística nos Premios á Innovación en Normalización Lingüística acudimos a un curso formativo que tivo lugar no IES As Fontiñas de Santiago de Compostela. A inauguración das xornadas contou coa presenza de Anxo Lorenzo e Xosé Graña, subdirector xeral de Innovación Educativa e Formación do Profesorado. A seguir, o Secretario Xeral de PL leu (case literalmente) un relatorio no que  fixo un repaso e “revisión” das que deberían ser as liñas de traballo e as boas prácticas na dinamización lingüística nos centros educativos. Por suposto, non citou nin unha soa vez o termo “normalización”. Ao rematar, abriuse unha quenda de preguntas que derivou nun debate entre o profesorado dos 11 centros premiados e Anxo Lorenzo, un “intercambio de pareceres” moi esclarecedor dos posicionamentos que rexen a política lingüística oficial para o ensino. En breve, daremos conta máis polo miúdo, e co apoio das imaxes, do contido dese relatorio e, sobre todo, do bate-papo posterior. Logo, tocoulle a quenda a Felipe Zayas, que disertou na súa palestra acerca da competencia en comunicación lingüística e mais na competencia dixital. Con todo, e co inmenso respecto que merece o seu traballo, precursor e referencial para moitos de nós, se cadra os asistentes precisabamos unha formación máis específica no ámbito da normalización lingüística. Cando menos, isto foi o que se puido escoitar entre o público. Logo pasamos á parte máis interesante e verdadeiramente enriquecedora, a exposición dos proxectos premiados (este é o noso).

Tamén se sentiron outras queixas. Comentemos, de entrada, a proxección mediática destas xornadas. Como novidade, pois nunca se dera nas edicións anteriores deste curso formativo e polo xeral nos cursos presenciais para o profesorado, a TVG cubriu o evento, para ser máis exactos a inauguración e o relatorio do Secretario Xeral. Os telexornais do día deron boa conta da noticia. No entanto, o comunicado de prensa da SXPL non tivo eco nos medios escritos ao outro día, domingo, no que si tiveron proxección estas declaracións.

A súa intervención e a nota de prensa oficial non casan moi ben cos contidos dos proxectos que alí se expuxeron, evidenciando que hai unha ausencia total de sintonía entre o labor que moitos docentes, claustros, ENDL e equipas directivas están desenvolvendo sobre o terreo no día a día e as liñas estratéxicas do departamento que debería impulsar o seu traballo… e, o que é peor, as mensaxes que envía á sociedade. Así o expresa un dos participantes no seu blogue:

Ao señor Anxo Lourenzo

Leo con sorpresa na páxina da Secretaría Xeral de Política Lingüística: “..Iniciativas innovadoras para promover o uso da lingua galega. Os proxectos galardoados cos Premios de Innovación en Normalización Lingüística destacan, principalmente, por promover o uso do galego a través da introdución do audiovisual nas aulas, do achegamento ás novas tecnoloxías e da posta en valor do multilingüismo. As iniciativas gañadoras botan man de diversos medios, como campañas de difusión, blogues, obradoiros, teatro radiofónico e mesmo festivais escolares de cine, entre outros. Así mesmo, todas elas se caracterizan pola súa colaboración con diversas entidades culturais, asociativas, empresarias, deportivas etc…”

Ninguén discute o plurilingüismo como principio para a aprendizaxe das linguas. Pero a xente que alí estaba, con maior ou menor acerto, que supoño eu que houbo de todo, fundamentalmente o que puxo en valor foi o uso do galego na educación, sinalando a necesidade de fomentar o seu coñecemento e de afondar en novas formas de traballar coa lingua galega, especialmente a través dos proxectos galardoados.

Resulta sospeitoso que as informacións se modifiquen ao gusto de quen as emite. Mellor dito: non resulta sospeitoso, resulta patético e vergoñento.

Eu estiven alí, lin varios proxectos, e o acento que se pon en todos eles é a importancia de fomentar o uso do galego, niso si que destacan a maioría.

Nestas estamos, pouco hai que engadir, agás a carta que os ENDL premiados fixemos chegar a Anxo Lorenzo e aos medios para expresar a súa postura ante este despropósito.

Os ENDL galardoados nos Premios á Innovación en Normalización Lingüística puxeron en coñecemento do Secretario Xeral de Política Lingüística a carta que reproducimos máis abaixo no trascurso das Xornadas de Formación dos Premios de Innovación en Normalización Lingüística, que tiveron lugar no día de onte, sábado 30, no IES As Fontiñas de Santiago de Compostela.

Señor secretario xeral de Política Lingüística:

Reclamamos a súa atención para unhas breves consideracións que queremos transmitir ao goberno galego e que recollen o noso sentir unánime. O sentido da responsabilidade e o respecto que nos merece a súa persoal traxectoria docente e investigadora serán o contrapeso que nos permita conseguir continencia verbal á hora de lle expresar o noso malestar.

Aínda que para vostede non sexa agradábel escoitar as nosas queixas –e tampouco para nós formulalas-, temos a obriga moral de transmitirllas aquí e agora. Coa máxima cordialidade e co máximo respecto, nesta que debería ser xornada de xúbilo, temos que alzar a nosa voz para clamar contra a involución manifesta (redución do número de premios; dotación económica testemuñal; cambios regresivos na convocatoria de axudas para os equipos de normalización; actitude de desprezo polo patrimonio literario por parte do conselleiro do ramo; e, como colofón, as chamadas Bases do Decreto do Plurilingüismo).

A que era tenue e incipiente normalización nos centros foi posíbel grazas á implicación de profesoras e profesores comprometidos, ás veces para o alumnado os únicos referentes de uso do galego en todos os ámbitos. Con que fin pretenden que este profesorado teña que renunciar á docencia vertebradora? Cal é o fin de que se pretenda responsabilizar do ensino en galego a determinadas persoas sen competencia nin motivación para esta encomenda? A mellor garantía da presenza normalizada do galego no ensino é o profesorado que leva varios anos desenvolvendo en galego a docencia e a vida. Mais este histórico contributo de recuperación da identidade colectiva será cercenado polo marco legal proposto, que acentúa os comportamentos diglósicos e nega a posibilidade de ofrecer ao alumnado modelos de usos lingüísticos normalizados.

Por todo o exposto, os representantes aquí presentes dos Equipos de Normalización Lingüística que están a desenvolver en colexios e institutos proxectos cuxa calidade ten sido recoñecida nos premios de innovación convocados pola Secretaría que vostede dirixe solicitámoslle a retirada destas bases e o mantemento do Decreto en vigor, o que desenvolve as medidas consensuadas no Plan de Normalización da Lingua Galega e o máis axeitado para poder cumprir a tarefa que a propia administración educativa nos encomendou: promover o galego para normalizar o seu uso entre a comunidade educativa, asentando así as bases dun ensino plurilingüe.

Asdo.:

Premios á Innovación en Normalización Lingüística 2009-2010

Equipos de Normalización e Dinamización Lingüística do CEIP Aguiño (Ribeira), CEIP A Gándara (Carballo), CEIP A Pedra (Bueu), CEIP Bergantiños (Carballo), CEIP Quintela (Moaña) IES Menéndez Pidal (A Coruña), IES Sardiñeira (A Coruña), IES Félix Muriel (Rianxo), IES Perdouro (Burela), IES Rodeira (Cangas) e IES de Porto do Son (Porto do Son).

Seguiremos en breve coa crónica anunciada e con outras consideracións relacionadas.

Polos nosos dereitos

A plataforma Queremos Galego convoca as comunidades educativas para un paro xeral no ensino o 21 de xaneiro, como contestación ao decretazo contra o galego.

A agresión é histórica, sen dúbidas a máis forte contra o idioma propio en toda a etapa democrática. Por iso é tan importante que nos impliquemos todas as persoas con sensibilidade pola nosa cultura, independentemente da lingua que falemos no día a día, para facermos do 21 de xaneiro unha data tamén histórica na contestación social.

Por que rexeitamos este decretazo?

1) Porque non garante que os estudantes finalicen cada etapa educativa coas destrezas lingüísticas tamén en galego.
Todos os informes oficiais sinalan que hai un problema para conseguir que boa parte dos rapaces e das rapazas, sobre todo nas zonas urbanas, teñan fluidez comunicativa en galego. Diminuír a presenza da nosa lingua non fará máis que agravar a situación, vulnerando o dereito do alumnado a unha educación de calidade e pondo en perigo a pervivencia da nosa cultura.

2) Porque é unha proposta feita de costas á sociedade galega.
O presidente da Xunta sabe que non conta con ningún consenso do profesorado, o estudantado, as familias e da sociedade en xeral para este decretazo. Por iso o presentou na véspera de fin de ano, a última hora do serán, e sen que existise ningún proceso previo de diálogo nin contraste.

3) Porque a aplicación deste decreto suporá enfrontamentos nos centros.
A Xunta fai deixadez das súas funcións e traslada o problema ao profesorado, ao estudantado e ás familias, que serán parcialmente consultadas (ben tendo en conta só o criterio da maioría, sen que se saiba que pasará coa minoría que se sinta perdedora; ben dando unha opinión cada catro anos, o que significa que uns pais darán a súa consideración sobre a educación das fillas e dos fillos doutros). A política lingüística e educativa non se pode limitar á opinión que poida ter a comunidade escolar, porque nos corresponde a todas as galegas e a todos os galegos. Hai que ter presentes criterios pedagóxicos e o dereito a unha educación en igualdade.

4) Porque a Xunta se burla da cidadanía cando di que se vai impartir un terzo das materias en inglés, cando sabe que iso é totalmente inviábel, e sen se preocupar do fracaso escolar.
O presidente da Xunta mente conscientemente cando fala de “plurilingüismo”, pois sabe que iso é imposíbel de aplicar. Só utiliza o inglés para camuflar propagandisticamente o ataque contra o galego. Na verdade, os departamento de inglés non teñen un reforzo real para mellorar a aprendizaxe desta lingua e mesmo se recortan os recursos para a formación do profesorado e se reduce o número de profesores/as das escolas oficiais de idiomas. O reforzo e mellora do ensino de inglés no sistema educativo galego debe facerse con máis profesorado específico, con máis recursos e con grupos máis reducidos.

5) Porque este decreto vulnera leis básicas aprobadas por consenso e tratados internacionais de dereitos lingüísticos.
O decreto que o Goberno galego quere impor unilateralmente vulnera a letra e o espírito da Lei de normalización lingüística (arts. 12 e 13), así como da Carta europea de linguas rexionais ou minoritarias (art. 8). Un goberno serio, cívico e responsábel cumpre as leis e os tratados internacionais de dereitos humanos e de dereitos lingüísticos.

6) Porque é unha agresión á dignidade da nosa cultura que haxa un goberno da Xunta que ande ás patadas coa lingua propia do noso país.
Temos que erguer a nosa voz con claridade e exclamar que, independentemente do idioma que falemos no noso día a día, os galegos e as galegas amamos a nosa lingua propia e queremos que non haxa políticas para discriminala, senón ao contrario: que se promova nos diferentes ámbitos, garantindo a igualdade de dereitos.

Fronte á imposición unilateral de Alberto Núñez Feijóo, as comunidades educativas e o conxunto da sociedade galega reclamamos que se escoite a nosa voz. O presidente da Xunta debería lembrar que o decreto aínda en vigor contou co respaldo dos sindicatos que representan ao 90% do profesorado, a inmensa maioría das ANPAs, todas as organizacións estudantís e todos os movementos de renovación pedagóxica con actuación en Galiza. O seu decreto contra o galego, ao contrario, non xera máis que rexeitamento e preocupación.

O 21 DE XANEIRO PARAMOS O ENSINO
EN DEFENSA DA CONVIVENCIA E DO GALEGO

MANIFESTACIÓN NACIONAL EN SANTIAGO DE COMPOSTELA
11.30 DA MAÑÁ NA ALAMEDA

Para traballar as lecturas

more about “Lecturas 2“, posted with vodpod

Poñémonos ao día con recursos para traballar a lectura que foron dispostos na rede por compañeiros e compañeiras, aos que xa recorramos para outros títulos literarios aquí e aquí. Desta volta, clasificámolos segundo a súa diferente natureza:

Unidades Didácticas

Pilar Ponte achéganos unha unidade didáctica para traballar A cova das vacas mortas, de Santiago Jaureguizar, que podedes atopar no seu blogue, A Profa, que recomendamos vivamente. No Espazo Didáctico da web da AELG Concha Blanco pon á nosa disposición a unidade didáctica de Gatos e leóns, de Neira Cruz.

Cuestionarios

Dende o blogue de Caladiños, o amigo Heladio Anxo Fdez. Manso achégalle ao seu alumnado o cuestionario de Enderezo descoñecido, a novela curta de Kressman Taylor que xa é unha referencia habitual nos clubes de lectura e nas aulas de Lingua Galega e Ciencias Sociais.

Guías de lectura

N’A Revolta da Freixa, un blogue no que a literatura ocupa un lugar fundamental, atopamos un bo número de guías de lectura, compostas por reseñas, notas das editoriais, recensións cinematográficas se as houber, referencias biográficas dos autores, etc. dos seguintes títulos:

Guía d’A pista de area, de Andrea Camilleri.

Guía d’A noite d’O risón, de Gonzalo Moure.

Guía d’A vida interior de Martin Frost, de Paul Auster.

Guía de Cardume, de Rexina Vega.

Guía un, dous, tres e catro d’O muiñeiro ouveador, de Arto Passilinna.

Guía de Sarou, de Ramón Caride.

Guía d’O O frío azul, de Ramón Caride.

Aproximacións globais á obra

Ollos de auga, de Domingo Villar, no blogue Revolta da Freixa.

• Cuestionario
• Guía
• Test de léxico un, dous e tres

O único que queda é o amor, de Agustín Fernández Paz, no blogue Revolta da Freixa.

• Cuestionarios un e dous
• Miniquest do relato “Amor de agosto”
• Guías un, dous, tres, catro e cinco
• Test de léxico un e dous

Onde o aire non era brisa, de María Victoria Moreno, no blogue Revolta da Freixa.

• Cuestionario
• Guía

A pomba e o degolado, de Fina Casalderrey, no blogue Revolta da Freixa.

• Cuestionario
• Guía
• Test de léxico un e dous

Poetízate, de Fran Alonso.

• Guía de traballo, no blogue de aula Galnarciso, do IES San Narciso de Marín.
• Guía de traballo, na páxina do Departamento de Lingua Galega do IES Leiras Pulpeiro de Lugo.
• Guía de Traballo elaborada por Carlos Negro, do CPI Eusebio Lorenzo Baleirón de Dodro.
• Guía de Traballo elaboarda por Rosa Salgueiro, do IES Marco do Camballón de Vila de Cruces.

Para rematar, non quixeramos despedir este post sen recomendar no ámbito da  promoción da lectura a sección “Noticias de literatura”, que neste momento acada a entrega nº 73 n’A Revolta da Freixa, unha auténtica  fonte de información da actualidade literaria galega, ademais do indispensábel e incansábel Trafegando Ronseis.

Felicita o nadal coa postal da Coordinadora Galega de ENDL

more about "Felicita o nadal coa postal da Coordi…", posted with vodpod

Ti tamén podes personalizar e enviar ás túas amizades unha felicitación coma esta se premes aquí.

Feliz 2010 para ti, para os teus… para a nosa lingua!

Todos/as sabemos que os soños non se alcanzan sen esforzo, por iso no ano que comeza contamos contigo para seguirmos traballando a prol da lingua.

www.coordinadoraendl.org/videos/nadal.swf

Ti tamén podes personalizar para as túas amizades unha felicitación coma a que podes ver na ligazón anterior premendo aquí.

Unha iniciativa necesaria

O ENDL e o ETIC do IES da Pobra do Caramiñal veñen de poñer en marcha unha wiki de materiais en lingua galega que estean disponíbeis na rede. Trátase dunha plataforma aberta ao profesorado para recoller e partillar recursos de todas as áreas didácticas de Secundaria e, como din os responsábeis do proxecto “aínda que a iniciativa é nosa, está aberto á colaboración de todo o mundo. Se o espallas e fas achegas, saímos todos e todas gañando…”. A que agardamos?

Parabéns!

LinguaSon, Vinte Dez, SonCine…

Despois de dous anos en Cuntis, onde me sentín moi a gusto, toca aterrar e comezar novos proxectos no meu novo centro. Imos amodo, que as présas non son boas, e a ver se podemos poñer en funcionamento e consolidar o Clube da Lingua facendo partícipes ao alumnado e ao profesorado e tentando establecer unhas primeiras relacións coas familias e o contorno do centro. Como até o de agora non existía esa dinámica, vai custar un pouco, a ver que damos feito.

Para comezar, súbome ao Proxecto SonCine, un proxecto pioneiro e máis que consolidado que hoxe mesmo vai dar un novo froito, a curtametraxe “Mar”, que se proxectará a partir das 21:00 no Coliseo Noela de Noia no marco da Mostra de Curtas da vila. E, partindo da experiencia deste interesante programa, nace o proxecto 2010. Vinte Dez, a creación dunha TV en liña do IES Porto do Son, que acaba de recibir un accésit nos Premios á Innovación en Normalización Lingüística que convoca a SXPL.

E a ventá do noso traballo ha ser o blogue LinguaSon, que aínda se atopa en fase de probas e que seguro que ha ser acompañado en breve por novas páxinas e redes sociais e outras aplicacións do noso ENDL.

Nova da estrea de “Mar” e nota de prensa no xornal dixital Certo.

Manifesto ‘En defensa dos dereitos fundamentais en Internet’

Zé Oliveira

«Ante a inclusión no Anteproxecto de Lei de Economía sustentábel de modificacións lexislativas que afectan o libre exercicio das liberdades de expresión, información e o dereito de acceso á cultura a través de Internet, os xornalistas, blogueiros, usuarios, profesionais e creadores de internet manifestamos a nosa firme oposición ao proxecto, e declaramos que…

1.- Os dereitos de autor non poden situarse por riba dos dereitos fundamentais dos cidadáns, como o dereito á privacidade, á seguridade, á presunción de inocencia, á tutela xudicial efectiva e á liberdade de expresión.

2.- A suspensión de dereitos fundamentais é e debe seguir a ser competencia exclusiva do poder xudicial. Nin un peche sen sentenza. Este anteproxecto, en contra do establecido no artigo 20.5 da Constitución, pon nas mans dun órgano non xudicial -un organismo dependente do Ministerio de Cultura-, a potestade de impedir aos cidadáns españois o acceso a calquera páxina web.

3.- A nova lexislación creará inseguridade xurídica en todo o sector tecnolóxico español, prexudicando un dos poucos campos de desenvolvemento e futuro da nosa economía, obstaculizando a creación de empresas, introducindo atrancos á libre competencia e ralentizando a súa proxección internacional.

4.- A nova lexislación proposta ameaza os novos creadores e obstaculiza a creación cultural. Con Internet e os sucesivos avances tecnolóxicos democratizáronse extraordinariamente a creación e a emisión de contidos de todo tipo, que xa non proveñen prevalentemente das industrias culturais tradicionais, senón de multitude de fontes diferentes.

5.- Os autores, como todos os traballadores, teñen dereito a viviren do seu traballo con novas ideas creativas, modelos de negocio e actividades asociadas ás súas creacións. Tentar soster con cambios lexislativos unha industria obsoleta que non sabe adaptarse a este novo contorno non é nin xusto nin realista. Se o seu modelo de negocio se baseaba no control das copias das obras e en Internet non é posíbel sen vulnerar dereitos fundamentais, deberían procurar outro modelo.

6.- Consideramos que as industrias culturais necesitan para sobrevivir alternativas modernas, eficaces, críbeis e asequíbeis e que se adecúen aos novos usos sociais, en lugar de limitacións tan desproporcionadas como ineficaces para o fin que din perseguir.

7.- Internet debe funcionar de forma libre e sen interferencias políticas auspiciadas por sectores que pretenden perpetuar obsoletos modelos de negocio e imposibilitar que o saber humano siga a ser libre.

8.- Esiximos que o Goberno garanta por lei a neutralidade da Rede en España, ante calquera presión que poida producirse, como marco para o desenvolvemento dunha economía sostíbel e realista de cara ao futuro.

9.- Propoñemos unha verdadeira reforma do derecho de propiedade intelectual orientada ao seu fin: devolver á sociedade o coñecemento, promover o dominio público e limitar os abusos das entidades xestoras.

10.- En democracia as leis e as súas modificacións deben aprobarse tras o oportuno debate público e tendo consultado previamente todas as partes implicadas. Non é de recibo que se realicen cambios lexislativos que afectan a dereitos fundamentais nunha lei non orgánica e que versa sobre outra materia.

NOTA: Este manifesto foi redactado conxuntamente por xornalistas, blogueiros e internautas, nunha maratoniana sesión durante a tarde-noite de onte. Se estás de acordo, difúndeo por todas as vías que poidas.»

Vía Blogaliza.

Propostas TIC para o desenvolvemento da competencia lingüística

Baixo este epígrafe participei nas XIX Xornadas de Lingua e Literatura organizadas pola CIG-Ensino e a Asociación Socio-Pedagóxica Galega en Santiago de Compostela durante o pasado mes de abril.  O obxectivo da miña palestra era achegar a miña curta experiencia aos asistentes para animalos, cando menos aos que aínda non se botaron a andar por estes camiños, a introducir as novas tecnoloxías na súa práctica docente a través de  ferramentas de uso sinxelo que non precisan duns coñecementos técnicos moi avanzados. A maiores, quixen reunir algunhas propostas de actividades que, en maior ou menor medida, tratan de integrar estas aplicacións da web 2.0 no ensino da materia de lingua e literatura. Algunhas delas son o resultado da miña propia práctica nas aulas durante estes últimos 3 anos pero as máis  son experimentacións e realidades contrastadas de compañeiros e compañeiras docentes que son guías para todos os que tentamos profundizar neste terreo.

A seguinte presentación (adiada neste blogue até hoxe incomprensibelmente) serviume de apoio naquela ocasión e inclúe unha sinxela, e xa clásica, sistematización de usos  educativos da web 2.0 na aula, propostas de actividades, ligazóns varias e tamén algúns materiais (vídeos e viñetas) que  convidan á necesaria reflexión sobre a renovación metodolóxica que precisamos para integrar con éxito as TIC na procura do desenvolvemento da competencia lingüística do noso alumnado.

Gustaríame reproducir aquí algúns dos apuntamentos finais desta presentación para incidir nalgúns principios e unhas cantas preguntas que debemos afrontar e resolver antes de máis nada, tanto os que aínda non experimentaron como aqueles que, coma min, precisan repensar algunhas dinámicas:

• As TIC son unha boa oportunidade para o cambio e a innovación educativa.
• O alumnado está inmerso nunha sociedade tecnificada, e nós?
• Só se integrarán na práctica educativa cando se empreguen con fins curriculares e para  estimular o desenvolvemento de aprendizaxes no alumnado.
• A innovación coas TIC non consiste en facer máis do mesmo, nin en facer exposicións en Powerpoint co proxector, nin mudar o taboleiro e o xiz pola pizarra e o punteiro dixitais.

E Xaime Varela, do IES Chano Piñeiro de Forcarei, afirmaba noutra ocasión:

• Quizais non debamos usar a tecnoloxía para algo que facemos MAL na versión analóxica: exercicios estruturais, hot potatoes, webquests.
• Quizais non debamos usar a tecnoloxía para o que facemos BEN na versión analóxica.
• Quizais debamos usar a tecnoloxía para facer MELLOR algo que facemos BEN na versión analóxica.

Entón, preguntábame eu: Que tememos máis?  Ao uso dos medios ou ao cambio metodolóxico que iso conleva?

Segundo Jordi Adell, da Universidade de Castellón, o proceso de asimilación e acomodación das TIC nos docentes estímase, no mellor dos casos, entre 3 e 5 anos, e atravesa as seguintes fases:

• Acceso: coñece e aprende as tecnoloxías.
• Adopción: comeza a empregar a tecnoloxía con fins educativos, mais en actividades como as que realizaba antes.
• Adaptación: a súa produtividade e a do alumnado mellora co uso das TIC.
• Apropiación: desenvolve novos métodos de traballo integrando as TIC.
• Innovación: implica a creación de procesos orixinais.

Eu atópome entre a segunda e a terceira fase e aínda vexo lonxe a seguinte. Ás veces non é estraño verse identificado na seguinte viñeta:

Naquela ocasión lanzaba unhas cantas preguntas para rematar:

• En que estadio vos atopades vós?  E no voso centro?
• Como se podería dirixir/redirixir o uso das TIC cara a unha verdadeira innovación metodolóxica?
• E cara a unha verdadeira innovación metodolóxica en LGL?
• Que podemos achegar nós para que iso aconteza?
• Que opinades?

Pois iso, que opinades? Aquí e mais aquí xa podedes atopar algunhas respostas.

Entradas relacionadas:

- O Caderno de Lingua. Unha experiencia común

- Creación e uso educativo dos blogues I

- Creación e uso educativo dos blogues II. Escolma de aplicacións web 2.0