Arquivo por etiquetas: Brétemas

Unha nova Carta Xeométrica para se orientar nos tempos galegófobos

Hai uns días sorprendiámonos, cando menos os seus numerosos seguidores, da caída do blogue Taboleiro Verdadeiro, que era o nome último da bitácora que se coñecía como O Taboleiro do Colmeiro, un espazo na rede “sobre o ensino en galego, con noticias en galego da lingua galega e da normalización do noso idioma, o galego”, que se caracterizou nos últimos meses por facer un seguimento constante e unha análise brillante do que está a acontecer coa nova política lingüística da Xunta de Galicia. Non imos entrar nas razóns  que provocaron a súa fin (moi significativas, por outra parte, do que está a pasar e pode pasar en breve no ámbito do traballo a prol da lingua nos centros educativos) mais si quixeramos recoller a actitude que marca esta súa nova etapa:

Nada máis saír do meu cadaleito atopei aquí mesmo, no Museo do Pobo Galego, unha reunión de profesores de ciencias que se xuntaron baixo un noble obxectivo: eles impartían as clases en galego e afirmaban que seguirían a facelo a pesar da implantación do funesto decreto 79/2010, o chamado de plurilingüismo. Mestureime entre les e enseguida comprendín a razón da miña resurrección; xa sei o que vin facer aquí, a esta nova vida, e así o declaro:

“Eu, que apliquei a trigonometría á terra para facer o mapa de Galicia e, como a terra quere lingua, quero agora aplicar a miña ciencia á lingua para pintar a face do noso mellor ben colectivo: o galego”.

Tal e como celebran os/as amigos/as de Trafegando Ronseis, súmome á benvida dun novo blogue que recolle todo o arquivo de entradas daquel taboleiro para continuar ofrecendo unha información contrastada e actualizada e unha ollada crítica aguda e racional sobre a política de derrubamento sostido e planificado dun dos piares da nosa identidade colectiva, a lingua, nun ataque ao mesmo Estatuto de Autonomía e á Lei de Normalización Lingüística. Trátase de Carta Xeométrica, que como aquela que Domingo Fontán elaborou ao longo da primeira metade do século XIX ha servirnos de orientación nos tempos da galegofobia institucional. Xa a podedes atopar tamén no Planeta ENDL.

Quixera completar esta entrada con dous artigos que dan boa conta do percorrido da política lingüística oficial nos últimos quince meses: Onde quere situar Feijóo o estatus do galego?, de Manolo Bragado, e O que vai supoñer o decreto contra o plurilingüismo, publicación do ENDL do IES da Pobra, que ademais  de compilar algunhas mostras da involución sufrida neste ámbito e os posicionamentos plurais contra o decretazo,  ofrece unha boa folla de ruta  para responder dende o ensino.

A sociedade civil actívase a prol do idioma

Paso por Brétemas e traio nas mans unha bola de pan quentiño para nos alimentar de ilusións e savia nova na defensa da lingua.

Galego. Patrimonio da Humanidade

Ata hai pouco tempo era un valor compartido, que formaba parte dos consensos básicos sobre os que se articulaba o autogoberno de Galicia, que o idioma galego era merecente dunha especial protección por parte dos poderes públicos. Ese valor partía da subordinación histórica dun idioma que foi sempre o das maiorías populares pero que tamén estivo sempre discriminado ou proscrito, salvo os períodos en que Galicia e España gozaron da democracia. A liberdade e o dereito ao uso do idioma propio foron historicamente da man.

A pretensión de facer crer nunha inexistente imposición lingüística disimula o intento de liquidación do idioma galego e de supremacía do castelán. Os que tal sosteñen queren evitar a presenza do galego nas súas vidas para pecharse en ámbitos en que o castelán sexa o único idioma. Pero Galicia é unha sociedade na que se falan dúas linguas que, non se pode negar, están en situación de desigualdade, polo que o galego debe recibir unha especial protección. Só así se poderá afirmar que se actúa en xustiza e na procura da igualdade entre os dous idiomas.

Esa é a letra e o espírito da Constitución, do Estatuto de Autonomía, e da vixente Lei de Normalización Lingüística. As sentenzas do Tribunal Constitucional así o confirman. Sen embargo, o PP saíu do consenso. Pero gañar unhas eleccións non autoriza a destruír o que é unha das bases da convivencia na nosa sociedade e un dos signos da nosa existencia como país.

A sociedade galega que sente aprecio cara a súa lingua –independentemente de cal sexa o idioma no que se expresa usualmente– debe reclamar unha volta do PP a un terreo común, así como mostrar o seu acordo coas políticas de afirmación positiva para o idioma galego, que o propio PP impulsou desde a Xunta, e que non buscan senón a súa protección. O idioma de Galicia é un patrimonio da humanidade que debemos custodiar e garantir como medio de comunicación e de creación.

 

PD 08-07-2009: A Mesa pola Normalización Lingüística lanza a plataforma Queremos Galego.

PD 20-07-2009: anúnciase un novo colectivo, Prolingua.